Project Dolfinarium. Een fantasie, een visie.

Let’s face it: het Dolfinarium is niet meer wat het geweest is. Sterker nog, het hele bedrijf kwakkelt maar aan en ze staan meer bekend om de verliezen die ze draaien en de kritiek omtrent de dolfijnenverblijven. En iedereen met een beetje inzicht is het erover eens: Dolfinarium heeft geen toekomst meer in Harderwijk. Het trekt de reputatie van de hele stad met zich mee. Want waar staan we nog het bekends om? Precies.

Ze doen een halfslachtige poging met het ‘’waterpark’’, oftewel een enkele constructie met een paar glijbanen die alleen leuk zijn als je onder de 12 bent. Er zijn intussen plannen voor de omslag naar een meer educatief, op water attracties gebaseerd park. Maar is dit nou echt een idee? Is dat waar Harderwijk op zit te wachten? Nóg een slap aftreksel van Duinrel’s Tikibad?

De zomers hier zijn echt niet zo lang en warm om hier winst in te maken. De plannen zijn vaag en de doelgroep waar het op inspeelt net zo.

Nou wil ik niet doen alsof ik alles weet van pretparkmanagement. Het enige wat ik kan bijdragen is dat ik fervent Rollercoaster Tycoon speler ben en daarmee houd het op. Waar ik wel goed in ben, is ideeën.

Vanochtend stond ik op met zomaar een willekeurig idee voor het stervende park.

Gevoed door foto’s op facebook van die fantastische speeltuin die het park vroeger had. Het bruisende strand. De comments die verzuchten: ‘Dít was het Dolfinarium!’

Wat als we nou eens echt concreet gaan kijken wat we kunnen doen om het Dolfinarium weer naar een punt van glorie kunnen brengen. Een park waar we trots op kunnen zijn. Een boegbeeld voor Harderwijk en de Veluwe. Een visitekaartje voor de stad en de regio.

Ten eerste, laat ik duidelijk maken dat activisten me helemaal niets doen. Ik erken het feit dat de bassins achterstallig zijn maar wil men a.u.b. eens stoppen met roepen dat die beesten terug het wild in moeten? Ze zijn in gevangenschap geboren en getogen (voor het grootste deel dat ik weet) en als je ze in het wild loslaat zijn ze binnen twee weken dood. Ze weten niet hoe ze moeten jagen of overleven in een natuurlijke omgeving.
Toch pleit ik voor het verdwijnen van de dieren en de shows. Niet omdat ‘’het zielig is.’’ Maar omdat niemand meer zit te wachten op een dolfijn die hoog kan springen en es een bal door het bassin schopt. Dolfijnenshows zijn outdated. De miserabele poging om er een show over natuurbehoud omheen te knutselen al helemaal. Goh, als je plastic in het water gooit is het niet goed voor de beestjes! Wie had dát nou gedacht?

Daarnaast; in al de jaren dat ik in het Dolfinarium kom heb ik de zeeleeuwen, zeehonden en walrussen shows nou niet echt zien variëren. Het zijn constant hetzelfde uitgekauwde kunstjes en je ziet nog het meest een paar walrussen die zich enorm vervelen tussen shows door.

Wat de dieren betreft: ik ben wel van mening dat het Dolfinarium een nalatenschap moet blijven houden omtrent hun visitekaartje. De dolfijnen.

Hou er hooguit een stuk of vijf, zes. Verkoop de rest en zorg dat ze ergens een goed pensioen krijgen.

Breid de lagune zo groot mogelijk uit. Geef die beesten de ruimte. Zet ondergrondse ramen aan alle kanten van het water, zodat mensen ze toch nog te zien krijgen.

Weg met de shows. Als die beesten zich gaan vervelen dan geef je ze maar bezigheidstherapie buiten sluitingstijd of doe het gewoon tussendoor. Zonder poeha. Zonder vaste showtijden. Maak er iets spontaans van.

Maar wat moet je met het Dolfinarium zonder dieren of shows?

Gooi de bedoeling van het park eens drastisch om. Maak het iets waar mensen heen willen omdat het uniek is. Omdat het tot de verbeelding spreekt. Waar toeristen aan het einde van de dag het park verlaten en kunnen zeggen: zo, dit was eens wat anders.

Maak het een bolwerk van Nederlands en Harderwijks erfgoed. Van de cultuur rond de oude zuiderzee.

“Ja maar daar hebben we het Zuiderzee museum in Enkhuizen toch voor?”

Niet op de manier die ik in mijn hoofd heb!

Nogmaals een punt van de nalatenschap van het Dolfinarium: de koepel.

Het is intussen een vast beeld in het Harderwijkse landschap. Haast niet meer weg te denken.

Hou die koepel en transformeer het in een attractie waar jong en oud van kan genieten: een Dark Ride.

Er is een reden waarom die dingen populair zijn. Met name de Efteling stampt ze uit de grond.

Hun hebben dan de Fata Morgana. Een leuk reisje door de wereld van 1001 nacht. Waarom geen leuk reisje door de wereld van Nederland, van Harderwijk? Van de Veluwe? De Zuiderzee? Stel je voor: je neemt plaats in een karretje die eruit ziet als een oude botter. Met schermen vol special effects waan je je in volle zee. Je vaart langs de oude haven, waar je animatronische poppen de was ziet doen, vis klaarmaken, handelen, munten tellen, netten knopen en zeilen strijken.

Je vaart langs de Hierdense Beek de bossen in, langs landerijen waar boeren het land bewerken. Langs een victoriaanse setting waar Carolus Linneus in de Hortustuin staat. Langs beelden van soldaten die zich inschrijven voor Oost-Indië bij de kazerne. Langs de stadsmuur naar de binnenstad waar je op een 3-D scherm een time-lapse ziet van de markt van vroeger naar hoe het nu eruitziet, en verder. De bouw van het Waterfront. De transformatie van de boulevard. Heel Harderwijks verleden en toekomst in een Dark Ride. Bij de uitgang misschien een quiz voor de kinderen van wat ze geleerd hebben?

En dan de rest van het terrein van het voormalig Dolfinarium.

Zet er een klein Zuiderzeedorp neer en vul het me reenacmant acteurs. Workshops over paling roken, zeilen knopen en munten slaan.

Vul de wandelpaden en straten met acteurs en straattheater.

Ik weet niet wie er nog meer bij de opening van de boulevard was afgelopen zomer, waar een theatergezelschap een meeslepend verhaal neerzette met muziek, luchtdansers en prachtige praktische effecten. Dát was nou entertainment! Maak er een wekelijks ding van in het park.

Organiseer evenementen. Festivals. Markten. De kleine ‘’kerstmarktjes’’ die het Dolfi nu zo af en toe organiseert worden niet eens gepromoot. Maak er een spektakel van! Haal de shantykoren naar binnen, organiseer visproeverijen. Breng sfeer in het park.

Het theater word een podium voor de lokale kunstenaar. Toon er films en documentaires over de regio en de cultuur. Ik kan me ook een tijd herinneren toen het nog een 3-D theater was en de hele zaal in het luchtledige greep, reikend naar zeepaardjes en vlinders die er niet zijn. Van mij mag dat terug komen.

En dan het hart van het park: de speeltuin. Want dat was het vroeger. Met lollyschommels en die enorme familieglijbaan. Niet van die kleine eilandjes aan speeltoestellen die er nu staan en waar je je kind even tussendoor dumpt. Het moet weer een plek worden waar je heen wilt als familie. Met schommels, glijbanen, draaimolens, springkussens... vul maar in!

Elke winter weer zien we hoe populair die grote familie glijbaan is in het Hortuspark. Breng em terug. Permanent.

“Ja maar die dingen zijn weggehaald vanwege de veiligheid.” Hoor ik je zeggen.

Leg er voor mijn part een halve meter dikke veiligheidsmat onder. Zorg dan voor strenger toezicht.

Wat het strand betreft: sloop nou eens dat stomme pannenkoekenhuis en kap dat hele stuk af van het park. Connect het weer met het stadsstrand, dat we weer een mooie, langgerekte kust hebben in plaats van dat eilandje waar zomers iedereen hutje mutje op hun handdoek ligt.  Zet er weer een mooie, veilige glijbaan neer. Zet kleine tentjes met hotdogs en milkshakes langs de rand.

Dan de hamvraag: “hoe financieren we die bende?”

Nogmaals: ik ben geen expert op geen enkel gebied en wat financiën betreft, ik ben al blij dat ik mijn eigen huishouden rond kan krijgen. Laat staan wat er voor nodig is om een heel park te financieren. Maar laat ik een paar dingen opperen:

Ik kan me zo voorstellen dat de verkoop van de dieren wat in het laatje zou brengen.

Gemeente Harderwijk moet ook eens gaan beseffen waar de prioriteiten liggen. Nee, we willen niet nog een villawijk erbij. Drielanden barst uit z’n voegen en een kwart staat er bijna permanent te koop, Waterfront is groot zat. En we willen al helemaal geen lelijk gebouw op de Havenkop.

Is dit dan zo’n prioriteit? Misschien wel, misschien niet. Ik kan je wel vertellen: investeren in de reputatie en toeristenpotentieel van de stad lijkt me een stuk zinvoller- en op de lange termijn winstgevender -  dan voor de tigste keer de Alberdink Thijmlaan open te gooien voor een drempel die een jaar later toch weer verdwijnt. (Persoonlijke doorn in mijn oog. Ik woon ernaast)

Nee, dit is misschien geen realistisch businessplan. Slechts een idee wat ik heb om wat te doen met dat onnodig dure, stervende excuus van een park wat het visitekaartje hoort te zijn van ons mooie Harderwijk. Misschien dat er ergens een pretparkexploitant is die hier een sprankje van een idee in ziet. Of al zijn het maar een aantal mede-Harderwijkers die het constante slechte nieuws van het Dolfinarium zat zijn en net zoals ik, fantaseren over hoe het anders kan.